Zondagsschool naar Aeolus te Sexbierum
Ons reisje naar AeolusOm kwart voor 10, zaterdagochtend 18 juni was het in de kerk een drukte van belang. Natuurlijk, we gingen mee; Friezen laten zich niet zo gauw uit het veld slaan. Maar o, o, het regende pijpenstelen.
Vooruit maar, in de bus is het droog en gezellig.
En al pratend, lachend (en eh…. snoepend) kwamen we bij Aeolus in Sexbierum aan.
Een hevige stortbui wachtte ons daar op.
Moesten we zó de bus uit? Zó het parkeerterrein over?
De buschauffeur had kennelijk toch wel wat medelijden met ons; hij parkeerde de bus héél dicht bij de ingang. Met twee grote stappen was je bij Aeolus binnen. Zo hield je het tenminste lekker droog.
Al is niet iedereen die dag droog gebléven, maar dat vertellen we straks.
Er kon naar hartelust gespeeld en geravot worden en voor de „ouderen‟ was er koffie.
Fijn dat je met zulk weer binnen kunt spelen, zowel voor de jongsten, als de middengroep en de kinderclub was er genoeg te beleven.
Maar van al dat ravotten begint ook de maag te rammelen. Tijd voor een patatje en drinken.
‟s Middags klaarde de lucht op, het werd mooi weer buiten.
Nu waren niet alle speelattributen direct opgedroogd, en hier en daar waren nog waterplassen op het terrein, maar dat mocht de pret niet drukken.
Zowel de kinderen als de leiding zochten de buitenlucht op. En toen gebeurde het:
De één had een natte rok, en een ander kwam met vuile sokken….; Juf Jellie was er op voorbereid. Uit haar tas kwamen diverse kledingstukken tevoorschijn in verschillende maten. Totdat ook één van de juffen in een waterplas terecht kwam. Nou ja, zeg! Wie had dáár nu op gerekend! Toch al met al een geslaagde dag.
Om 4 uur allemaal nog een ijsje en de terugreis kon beginnen.
We hebben, voor we ‟s ochtends vertrokken de Heere gevraagd om bewaring en nu past het ons ook om Hem daarvoor te danken.
Hij heeft ons deze dag gegeven, ons behoed en weer veilig doen thuiskomen.
Hem zij de eer.
| < Vorige | Volgende > |
|---|